Kardeşe Mektup

Canım Kardeşim,

Maalesef ki bu mektubu sana çok uzaklardan yazıyorum. Yanında olup bu zor günlerinde sana destek olabilmeyi ya da bir parça olsun acını paylaşabilmeyi çok isterdim ama varsın böyle olsun, zararın neresinden dönsen kardır demişler.

Biz nerde hata yaptık maalesef bilmiyorum, akıp gitmiş suların ardından ağlamak da ne işe yarar bilinmez ama madem konuşamıyoruz, ben de elimden gelen en iyi şeyi yapmayı, yazmayı istedim. Yazıp anlatmak, dökmek istedim içimdekileri.

Biliyorum ki çok kötü günler geçirdin ve de geçiriyorsun. Hayat maalesef ki insana her zaman istediklerini vermiyor, ne yaparsan yap hep bir yerlerden bir açık veriyor yaşam ve bir düğüm gibi oturuyor yüreğine. Belki biz çok iyi birer abla-kardeş olamadık ama sende çok iyi bilirsin ki, sen benim gözümün nuru, yüreğimin titreyen telisin. Keşke tüm istediklerini yapmaya kudretim olsaydı inan bir saniye bile düşünmezdim.

Biz bazı şeyleri beceremedik ama biliyoruz ki aramızdan birinin saçının teline zarar gelse yine en çok biz üzülürüz… Sen benim yüreğimdeki kardeşim, gözümde küçük çocuğum gibisin… Şunu anlamalıyız ki hayatlarımız sadece bizlere ait değil, tüm ailemiz de sevdiklerimiz de hayatlarımız için söz sahibi…

Hatalar maalesef ki hayatın bir parçası. Gönül isterdi ki olmasaydı ama insan böyle olgunlaşıyor, yaşadığımız kötü hatıralar bizi büyütüyor… Ne garip, nasıl bir ironi değil mi?

Ah benim küçüğüm! Nasıl da göstermeli gerçekleri sana bilmem ki? Ben evden yıllar evvel okumak için, çıkıp gittikten sonra bambaşka bir dünya ile tanıştım ve emin ol ki bu dünya hiçte o bizim düşlediğimiz gibi değil… Hainlerle, kötülüklerle dolu… Senin o temiz kalbini, bembeyaz yüreğini kirletecek şeylerle dolu. Sen o kadar temiz, o kadar tazesin ki… O küçücük yüreğine dünyaları sığdıracak kadar da masum, içten…

Sana demem o ki canım kardeşim;

Aç gözlerini… Daha derinden bak şu dünyaya, şu karmaşaya… Başkalarının düşlerini değil, kendi hayallerini yaşa… Olduğun gibi ol… Adımlarını dikkatli at, herkese inanma ve güveme, yüreğinden insan sevgisini de eksik etme! Şunu asla unutma ki, dünya da yıkılsa bizler her zaman senin yanında olacağız… Gücüm yettikçe, kolum uzandıkça omzunda olacak elim…

Senden tek isteğim, artık kaldır o minik yüreğinin perdelerini, biliyorum ki hayat acımasız… Sen kaldırmazsan o yırtıp atacak ve canın çok ama çok yanacak… Gel etme, tut elimizden, tut ki daha güzel olsun hayat, daha yeşil olsun yeşil, daha mavi baksın gök…

Sen benim yüreğimin titreyen teli, gözümün ferisin… Sensiz hayatı neyleyeyim? Affet beni… Şimdiye kadar dilim yetmedi bunları demeye ama dedim ya zararın neresinden dönsen kardır diye.

Şunu bil ki senle atan başka bir yürek daha var. Gel etme…………

Seni çok çok seven ablan…

About these ads
Published in: on Ocak 12, 2010 at 5:13 pm  Yorumlar (4)  

The URI to TrackBack this entry is: http://deryaozkan.wordpress.com/2010/01/12/kardese-mektup/trackback/

Bu yazıya yapılan yorumlar için RSS beslemeleri.

4 YorumYorum yapın

  1. SÖYLEMEK İSTEDİĞİM OKADAR ÇOK ŞEY VARKİ AMA NAFİLE……..

    • nafile değildir hiç bir cevap… varsın siz devam edin vermeye.. ulaşacaktır elbet bir gün yerine..

  2. çok güzel bir mektupmuş teşekkürler dedim neden biliyor musunuz .
    çünkü ben bu mektubu yazdım ve kardeşime okuyunca aramız düzeldi.


Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logo

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter picture

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook photo

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ photo

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

Takip Et

Her yeni yazı için posta kutunuza gönderim alın.

%d blogcu bunu beğendi: